بیمار و بی مار

و همه این شبها این ترانه به مغزم حمله میکرد:

خیلی ممنون که میپرسی حالمو

خیلی ممنون که نگرانی واسه من

خیلی ممنون که میخوای بدونی با کیم؟کجام؟

پس چرا دلت نمیسوزه واسه سادگی هام؟